Forum Dyskusyjne :: samotność

Gekon · Wiek: 21 Dołączył: 09 Lip 2007 Posty: 1 Skąd: Gliwice

ja ostatnio rozstałem sie z panna. juz dwa razy sie rozstawalismy. teraz to niby juz koniec. ale ja ciagle o niej mysle. czy to jest przyzwyczajenie. ona jest wspaniała. zycie singla jest czasami ciezkie. przyjaciele maja swoje sprawy i czasem nie maja dla ciebie czas. nie masz wtedy do kogo sie wyzalic albo co

Aviva · Dołączyła: 09 Lip 2007 Posty: 9 Skąd: Tarnow

yyy... wiesz ja jakis czas temu tez sie rozstalam..z chlopakiem.. nie byl gotowy na powazny zwiazek.. strasznie cierpialam.. ale on po jakims czasie zrozumial co do mnie czuje i teraz znow jestesmy razem..

hmm...zastanow sie co do niej czujesz..moze porozmawiaj z nia.. jesli chcesz z nia byc
too po prostu jej o tym powiedz...a jesli nie to rob wszystko zeby zapomniec..

mc1709 · Wysłany: 2007-07-11, 16:51

ehhh... po powrocie z koloni nigdy nie czułem się bardziej samotny... tęsknota, wspomnienia i płacz- bo poznałem ludzi, których mogę już nigdy nie zobaczyc. Poznałem dziewczynę, którą pokochałem, a nie mogę z nią być... wszyscy moi kumple porozjeżdżali się... szykują się najsmętniejsze wakacje od wielu lat. 15 jadę, a 2 tygodniowy pobyt z rodzicami to nie jest najlepszy lek na złamane serce...

ste-lline · Dołączyła: 09 Lip 2007 Posty: 41 Skąd: Z Nienacka

Powiem tak- samotność z wyboru nie jest przykra, czy zła. Mam znajomego, który sobie ją bardzo ceni i właściwie nie dopuszcza do siebie ludzi.
Z kolei samotność z przymusu, gdy np. nie masz przyjaciół nie dlatego, że nie chcesz, ale dlatego ,że 'tak wyszło', gdy osoba, z którą byłeś Cię zostawiła, jest bardzo bolesna i trudna do zniesienia.
Ale też trzeba rozróżnić dwie sprawy ,a mianowicie- są ludzie, którzy mimo tego, że nie mają swojej drugiej połówki nie są samotni, bo mają wielu przyjaciół, a są też tacy, którzy pomimo trwania w związku czują się strasznie samotni.
Ogólnie skomplikowana kwestia, o której można by długo dyskutować

green-girl · Wiek: 19 Dołączyła: 14 Lip 2007 Posty: 12 Skąd: śląsk

Elle · Wysłany: 2007-07-31, 13:14

Tak naprawdę w takich sprawach podświadomie jesteśmy egoistami

. Człowiek nie został stworzony do samotności, tylko do życia w grupie, w towarzystwie. Szukamy u drugiego człowieka ciepła, zrozumienia... Czasem potrzeba tego uczucia jest tak silna, że wiążemy się z pierwszą osobą, która zwróci na nas uwagę, tylko po to, by zaspokoić ten dokuczliwy brak.
Teraz jestem singlem, może z wyboru, bo zerwałam z chłopakiem, kochałam innego. Natomiast samotności jako takiej nie odczuwam, mam rodzinę, przyjaciół, których kocham i którzy kochają mnie także. To naprawdę pomaga. Niestety, są daleko... Pewnie, że czasem brakuje tego ciepła, przytulenia, pocałunków i ogólnej bliskości. Ale wtedy trzeba wziąć się w garść i iść dalej...

<3shala · Wysłany: 2007-07-31, 13:29

Cytat:

Dlaczego potrzebujemy (...) drugiej połówki?

Żeby czuć się kochanym, wiedzieć że jest się dla kogoś atrakcyjnym. Żeby w razie problemów przyjść do tej osoby i się po prostu przytulić. Żeby mieć z kim pójść do kina/teatru/na spacer.

Samotność nie jest zła czy przykra. Ludzie jej potrzebują by na chwilę się zatrzymać w uczuciowej gonitwie i pomyśleć w 100% o sobie.
AAAAAAhahhahahah, tak mi się wydaje, w dziedzinie uczuć moja wiedza jest równa zeru.

#Magda · Wysłany: 2007-07-31, 21:56

Według mnie bycie singlem czy jest modne czy nie, przede wszystkim daje wygodę człowiekowi, sama należę do osób, które zdecydowanie wolą życie solo, od takiego 'przepełnionego zobowiązaniami'. Związek dla takiej osoby jak ja, to po prostu odbieranie części nawyków. Jestem niezwykle wygodnicka, nie lubię uzależniać swoich decyzji od zdania drugiej osoby (jeśli jest ona kimś innym niż moją mamą), dlatego przywykłam do wychodzenia/wyjeżdżania kiedy chcę i z kim chcę. Aktualnie nie wyobrażam sobie siebie w roli czyjejś dziewczyny/narzeczonej/żony, bo to byłby taki mój osobisty dramat.

Wiśwer · Wiek: 17 Dołączył: 02 Sie 2007 Posty: 1 Skąd: Kraków

mmm... po pierwsze chce powiedzieć że bardzo trafny temat.
Jeżeli chodzi o mnie to bardzo lubie takie tematy (jestem raczej typem romantyka, jeżeli w takowym wieku jaki posiadam można być takim kimś).

Co do Samotności...
Ktoś tutaj w tym temacie (przyznam się bez bicia że nie chciało mi się czytać wszystkich postów) napisał/a że zero zobowiązań to bardzo trafne, i że to jest najlepszy argument do bycia 'Singlem' (jeżeli ten argument idzie oczywiście w parze z innym takim jak manie wielu przyjaciół do których można się przytulić, wygadać im itp itd.) w sumie musze powiedzieć że to nie taki głupi pomysł znowu... ale szybko się nudzi. Powiem szczerze sam jechałem na tym od ponad 2 lat, ale jestem (stety :ok:

) facetem, i też mam swoje potrzeby.
Jeżeli chodzi o kobiety/dziewczyny to im nie potrzeba tak dużo "bliższego" (intymnego?) kontaktu jak facetom, wieksząści z nich na 100% wystarcza mocne przytulenie, szczera rozmowa i poprostu bliskość, poczucie empatii tej drugiej osoby.

Ale co do facetów. Niestety (a może stety?) jesteśmy jacy jesteśmy i inni nie będziemy, potrzebujemy seksu. Facetom (przynajmniej mi) nie wystarcza tylko przytulenie się do koleżanki (no bo do kolegi?...). Każdy facet potrzebuje współżycia do prawidłowego zachowania. Co do samotności jako takiej, to ona działa różnie na różne osoby i różne płcie...

Podsumowując:
Facet nie może być zbyt długo samotny, a kobieta może długo ciągnąć na tym.

PS: wiem że pewnie będe mieć pełno skarg od płci przeciwnej za totalną postawe męskiego szowinisty :krzeslem:

, no ale niestety powiedziałem totalną prawde. Nie tyczy sie ona tylko dzieci do lat 14... no i w sumie każdego prawiczka :dobani:

.

*Alexandra* · Wysłany: 2007-08-13, 20:29

martuucha · Dołączyła: 16 Sty 2007 Posty: 60 Skąd: Kraina

dla mnie samotność jest straszna, nie lubię być sama....owszem są czasami momenty kiedy chce być sama by coś sobie np.przemyśleć.uwazam że samotność zabija, kiedy nie masz się do kogo przytulić, kogo pocałować, z kim po porstu przebywać...ciężkie by było dla mnie życie bez ukochanej osoby...

Miss_P · Wysłany: 2007-08-17, 15:50 **Skype:** polaa13071991

Samotność. Jestem na nią skazana od kiedy tylko pamietam. Nigdy nie miałam do kogo się przytulić, pocałowac kogoś i inne bzdetki..

Nie lubię tego uczucia, uczucia samotność ale powoli się chyba juz przyzwyczajam ;/

fakt może i bycie singlem jest wygodne i niektórym sie podoba. Pełny luzik, flirty z kim tylko się podoba itp. Ale to nie dla mnie nie jetem typem flirciary. Dletgo samotność mnie męczy.
Pewnie długo bym tak nie wytrzymała ale zawsze mam przy sobie moje przyjaciółki które mnie wspieraja.

Siua · Wysłany: 2007-08-17, 16:03

Fajnie jest być wolnym i bez zobowiązań... Ale raczej nie na dłuższą metę.

paulaaa89 · Wysłany: 2007-10-12, 10:01

Jestem singlem i żyje mi się z tym dobrze. Sporo czasu mam dla siebie , w danej chwili robie to na co mam ochotę i nikomu się z tego nie tłumaczę , nie czuję zobowiązania spowiedzi przed kimś.
Czasami jednak dopada mnie pustka . To jest ten czas ,kiedy mam go za wiele na rozmyślanie i przykre wnioski o nieszczęściu w kwestii love story. W takich chwilach brakuje tej drugiej osoby ,która by przytuliła, powiedziała miłe słowo i taka , na którą zawsze mogłabym liczyć.

*faris · Dołączyła: 26 Lis 2006 Posty: 2149 Skąd: sercem z L.

Bo bycie singlem, jest wygodne.
A ja lubię życie proste, nieskomplikowane i wygodne. Nie lubię być uzależniona od kogoś, czyjegoś zdania, poglądów itp. Interesuje mnie tylko to, co mnie dotyczy.
Nie lubię się tłumaczyć, usprawiedliwiać, a bycie z kimś po części się z tym wiąże. Odpada.
Póki co jest mi wygodnie tak jak jest. Jak chcę pogadać to zawsze mam przyjaciela.

#luba · Wysłany: 2007-10-12, 13:35

Czlowiek nei jest stworzony do zycia w pojedynke. Ale czasem (jak Dziet np) jest przyzwyczajony do takiego zycia. Kiedy jestes singlem masz te wygode, ze bierzesz odpowiedzialnosc tylko za siebie, nie musisz myslec o innych, kiedy podejmujesz jakas decyzje. I bycie singlem nie jest rownozanczne z byciem samotnym, tak samo jak bycie w zwiazku nie jest rownoznaczne z tym, ze sie samotnym nie jest.
Bo samotnosc to raczej kwestia bliskosci, kontaktow jakie mamy z innymi ludzmi. Single moga miec bliskich przyjaciol czy nawet kochankow, ktore ktorzy w pelni zapokajaja ich potrzebe bliskosci (i odwrotnie moze byc w zwiazku...).

apadak · Dołączył: 04 Paź 2007 Posty: 208 Skąd: Gliwice

Miec kogos z ktorym mozna by dzielic dusze, rozmawiac o wszytskim, dzielic sie wszytkimi sprawami, rozmawiac o wszytskim, spierac, miec wsparcie.. dzielic zycie i kochac.. miec kogos kto bylby sloncem ktore rozswietna to ciemne ponure zycie, kogos dla kogo warto zyc ... czy to nie jest zbyt naiwne?? czy to nie jest zbyt piekne?? czy to nie jest jak bajka o sw. Mikolaju dla dzieci??? czy to mozliwe???... sam nie wiem.. jestem samotny od zawsze... nie powiem zebym czul sie jakos specjalnie szczesliwy z tego powodu chociaz sa okresy powaznych zapasci nastrojowych... ale po dluzszym czasem mozna sie przyzwyczaic i jako tako funkcjonowac.. bo jakie inne wyjscie ?

plusy??? jakos mi do glowy nie przychodza

a tak apropo.. jesen, zima . szybko sie robi wieczor, ciemno i przede wszytskim zimno.. dla mnie wlasnie wtedy samotnosc najczesciej doskwiera... wtedy najbardzej by sie chalo z kims porozmawiac, przytulic poczuc cieplo (bo kazdy czlowiek to przeciez grzejnik ) ... tak jesien i zima sa najgorsze.. tez tak macie ?