Forum Dyskusyjne :: ona starsza, on młodszy

martuucha · Dołączyła: 16 Sty 2007 Posty: 60 Skąd: Kraina

mam taka nadzieje....razem jestesmy od prawie trzech miesiecy:)

dorka132 · Dołączył: 07 Lut 2007 Posty: 27

tzn.. jeśli mój chłopak miałby miec mniej lat niż teraz ja to raczej związek nie byłby możliwy... wole starszych facetów max 10 lat!!

martuucha · Dołączyła: 16 Sty 2007 Posty: 60 Skąd: Kraina

tez tak do niedawna myślałam...a jednak pokochałam młodszego od siebie chłopaka i jestem z nim szczęśliwa:) nigdy niewiadomo co nas w życiu spotka...w końcu wszystko jest możliwe hehe pozdrawiam

Malutka=] · Wysłany: 2007-02-19, 18:51

Naprawdę, jestem pełna podziwu wam dziewczyny, które macie młodszych chłopaków (w wieku 14-16 lat chłopcy)
Dla mnie to są poprostu dzieci. nie mogłabym być z kimś takim.
Kiedyś próbowałam, bo naprawde zależało mi na tym chłopaku, ale gdy powiedział mi po tyg., że mnie kocha - zwatpiłam.

Naszym młodzikom hormony tak buszuja, że hoho! Większości w takim wieku to tylko pocałunki w głowie i takie o rzeczy..

A w związkach starszych np. ona 25, a on 22 to sądzę iż nie ma żadnego problemu. Mężczyzna dorosły, kobieta również, więc tu tylko szczęścia w dalszej drodze życzyć

martuucha · Dołączyła: 16 Sty 2007 Posty: 60 Skąd: Kraina

jednak bycie z kimś młodszym od siebie nie jest łatwe...jego rodzice nie potrafią a może nie chcą zaakceptować tego, że Paweł (14lat) ma dziewczynę i to starszą od siebie o 3lata...co chwile robią mu jakieś kary i powiedzieli że jesli opusci się w szkole to przez miesiąc nie będziemy mogli się widywać, zabiorą mu tel.itp...Muszę przyznać że Paweł jak na swój wiek wygląda bardzo poważnie ma 186cm wzrostu trenuje koszykówke i jest bardzo dojrzały, świetnie mnie rozumie i wie czego naprawde chce i potrzebuje...wielu moich znajomych daje mu 17lat:D prawdę o jego wieku wiedzą tylko dwie moje przyjaciółki...innym boję się o tym powiedziec bo pewnie mnie nie zrozumieją i tylko wyśmieją....znamy się z Pawłem od 1.5roku a jestesmy razem 3miesiące...na początku nie było mi łatwo zaakceptować to że jestem z młodszym od siebie chłopakiem, że muszę sobie odmawiać wielu rzeczy, że nie mogę pójść z nim nawet na dyskotekę albo na imprezę do znajomych....i po krótkim czasie bycia razem zerwałam z nim lecz po kilku dniach wróciliśmy do siebie...przeżyliśmy razem już wiele cudownych chwil...lecz ostatnio coś między nami zaczeło się psuć i tydzień temu Paweł ze mną zerwał...powiedział że nie chce już ze mna być...byłam wtedy załamana i nie mogłam przestać płakać...lecz po kilku godzinnej rozmowie zdecydowaliśmy że chcemy być dalej razem...wydawało mi się że po tym incydencie jest między nami lepiej, że jest wręcz idealnie...lecz historia lubi się powtarzać i wczoraj Paweł za pomocą smsa napisał mi że trudno mu jest ze mną być bo rodzice się wiecznie go o coś czepiają i nawet wczoraj dali mu karę...dlatego chce żebyśmy się rozstali...było mi bardzo smutno i troche płakałam...aż sama się sobie dziwię że w miarę spokojnie to przyjełam...ale w sumie gdy się dużo przez kogoś płacze to w końcu brakuje sił na łzy...dzisiaj on napisał że żałuje tego co zrobił, ze zachował się jak głupek i chciałby to naprawić...nawet przed chwilą dostałam od niego esa o treści:"Tak bardzo Cię kocham a mimo to Cię ranię...przepraszam kochanie...obiecuję że już więcej tak nie zrobię...tylko proszę wybacz mi" a to następny es:"Chciałbym się do Ciebie przytulić i zapomnieć o wszystkim:( tylko czy kiedyś to jeszcze zrobie..." nie wiem co mam teraz zrobić...kocham Go naprawdę...z jednej strony chciałąbym z nim być ale z drugiej strony boję się że za pare dni znowu ze mną zerwie...chcę dla niego jak najlepiej i jeśli jemu będzie lepiej beze mnie to jakoś to zrozumiem...szczerze to troche źle mi z tym że nie mogę nikomu powiedzieć prawdy o jego wieku, że jemu tak wiele rzeczy jest zabronionych...nigdy przy żadnym chłopaku nie czułam się tak dobrze jak przy nim...szkoda że tyle jes przeszkód co do naszego związku...jak sądzicie co powinnam zrobić w tej sytuacji?

Idia · Wysłany: 2007-02-24, 16:53

martuucha · Dołączyła: 16 Sty 2007 Posty: 60 Skąd: Kraina

rozmawiałam z jego rodzicami ale oni i tak uważają, że zostawie go dla jakiegoś starszego chłopaka...wstydze się trochę jego wieku, bo boję się reakcji ze strony innych...nawet swoim rodzicom nie powiedziałam prawdy:/

A. · Wiek: 25 Dołączyła: 25 Lut 2007 Posty: 37

Wiek nie ma znaczenia w związku gdy dwoje ludzi sie naprawdę kocha... znam parke, chłopak 23, dziewczyna 26, są razem dlugo, razem juz mieszkają, układa im się swietnie...
hmmm, a na Twoim miejscu martuucha bym sie zastanowiła, bo w związku nie powinno być wstydu, dziewczyna moze byc starsza od chłopaka, ale inaczej to jest jak sie ma 20 pare lat, a inaczej 14-17... oczywiście Cie tutaj nie potępiam

*faris · Dołączyła: 26 Lis 2006 Posty: 2149 Skąd: sercem z L.

Pinkusia · Wiek: 40 Dołączyła: 26 Lut 2007 Posty: 22

Moja Mama jest starsza od mojego Taty o 3 lata. Zaczęli się spotykać kiedy Tata miał jakieś 18-19 lat i do tej pory są razem i stanowią kochające się małżeństwo :-)

martuucha · Dołączyła: 16 Sty 2007 Posty: 60 Skąd: Kraina

a Wy na moim miejscu mówiłybyście prawdę o wieku swojego chłopaka?zgadzam się z tym że wiek nie ma znaczenia gdy dwoje ludzi naprawdę się kocha...to właśnie Paweł o 3lata młodszy ode mnie chłopak dał mi prawdziwe szczęście i miłość...nikogo tak nie kochałam jak jego...i chcę z nim być bez względu na wszystko...dni spędzone z nim są najwspanialszymi w moim życiu...

[M] · Wysłany: 2007-03-03, 22:55

Pewnie ,że bym mówiła bo co to ma za znaczenie jak sie kochacie a 3 lata to nie jest taka wielka różnica.Szczęścia Wam życzę ! :super:

martuucha · Dołączyła: 16 Sty 2007 Posty: 60 Skąd: Kraina

prinzesin · Wysłany: 2007-03-09, 17:11

nie ma co sie martwic, w końcu to nic zlego... ale zazwyczaj jest tak że chlopaki dojrzewają później i mają trochę niepokolei w główce

ale spotkałam i bardzo dojrzałych

Milan · Dołączył: 09 Mar 2007 Posty: 16

Ja jestem w taki związku. Nie jest łatwo tym bardziej, że ja mam 19 lat, a Ona 25, ale wiem, ze warto jest się dla Niej poświęcać.

Thar · Dołączyła: 08 Lut 2007 Posty: 298

Milan a w jaki sposób się dla niej poświęcesz? Jak cie odbierają jej znajomi - równolatkowie wszak. Wybacz, ale ja nie chciałabym mieć młodszego chłopaka - a już nie mówię o takiej sytuacji, że dzieliłoby mnie tyle lat co was. Gdy byłam jeszcze w liceum mój kolega także przyprowadził starszą dziewczynę - bodajże o 5 lat. Niby byli tacy zakochani, ale związek się rozpadł. Nie generalizuję, ale ja jestem kobietą szukającą w mężczyźnie oparcia, dojrzałości, stateczności - a moim zdaniem młodsi chłopcy tego nie mają. Sama mam dużo starszego mężczyznę - może dlatego nie chciałabym mieć dużo młodszego.

Angelajka · Wiek: 22 Dołączyła: 09 Mar 2007 Posty: 42

moim zdaniem jeśli sie kogoś naprawdę kocha to nie ma takiego czegoś jak bariera wiekowa

martuucha · Dołączyła: 16 Sty 2007 Posty: 60 Skąd: Kraina

I stało się to czego się obawiałam...mój chłopak dostał karę na miesiąc na spotykanie się ze mną super co?:( z jednej strony to jest śmieszne żeby dostawać jakieś kary ale z drugiej może będzie tak dla niego lepiej może zacznie traktować szkołę bardziej poważnie...rozmawiałam z jego rodzicami i oni są nieugięci i powiedzieli że zdania nie zmienią, że to nasze ostatnie spotkanie a następne może być dopiero za miesiąc:( mówili mi że to nie przeze mnie że nie mam mieć do nich żalu itp...nie wiem co mam robić...mam tak bezczynnie czekać miesiąc na mojego chłopaka?jak ja wytrzymam bez niego:( bez pocałunków, a nawet bez zwykłej rozmowy... pomóżcie co powinnam zrobić w takiej sytuacji

Thar · Dołączyła: 08 Lut 2007 Posty: 298

Mój mężczyzna kar nie dostaje. Swoją drogą, nawet gdy byłam młodsza nie pamiętam by rodzice stosowali domową odsiadkę. Zastanów się co naprawdę jest tego przyczyną. Nie wierzę, że się zwyczajnie na ciebie uwzięli.
Oczywiście, że będzie ci go brakować. Zawsze przecież możecie do siebie dzwonić, pisać SMSy. Radziłabym porozmawiać poważnie z jego rodzicami. Ale najpierw wszystko dobrze przemyśleć i przygotowac konkretne argumenty.
Piszesz, że nie traktuje poważnie szkoły.Skoro jesteś starsza powinnaś zadbać o to, aby się uczył, pomagać mu. W tym przypadku starsza dziewczyna to duży plus. Dziwię się, że tego nie robisz. Sądzę, że zyskalabyś sporo w oczach jego rodziców.

#Mordred · Wysłany: 2007-03-11, 13:34