Forum Dyskusyjne :: Szukaj

napawam się zdanym egzaminem! powoli do przodu ^^

pierwsza sesja

pierwszy raz jestem w humorze internetowego chama( i trwam w nim już 3 dzień)

pierwszy raz skurcz w łydce trwa 2 dni.

owszem obchodze, po raz 3 jako 1/2 gruchającej pary.. ale żeby aż tak się podnicać? jest równie fajnie co każdego dnia. no moze trochę bardziej zabiegamy o jakąś oprawę- żeby nikt nam nie właził na glowę, żeby spędzić razem troche więcej czasu( haaa.. przypomina mi się jak się urywaliśmy ze szkoły i wraz z lodami albo innymi łakociami chowaliśmy się u niego), żeby było odrobine mniej codziennie ale.. nie dajmy się zwariować.
w tym roku jede na rehabilitacje na tydzien- i własnie w walentynki bede na drugim końcu polski.. no i owszem przykro mi ale dlatego ze po prostu się nie zobaczymy przez czas jakiś.

dobra powiem szczerze że sama wręcz uwielbniam obserwować ludzi a moze wrecz się gapić. Niezależnie od okoliczności, robie to z czystej ciekawości drugiegio człowieka. Lubie chłonąc otoczenie- tu chyba odpowiedziałam na zagadnienie 2.
Jeśli ktoś gapi się na mnie- no cóz. Sama się gapie i to zupełnie bez złych zamiarów, wręcz nad tym nie panuje- wiec czemu miałabym potepiać kogoś innego albo dopatrywać się podstępu. Może ma podobny sposób myslenia do mojego, a moze mu sie nudzi.
Jeśli osoba wydaje się byc przyjemna- usmiechnę sie. jeśli nei to nie. Ale nie chciałabym wcale nawiazywać dalszego kontaktu. nie odczuwam potrzeby. jakoś tez buja mnie czy to ma być ewentualny podryw czy nie. tzn zainteresowanie- fajnie ale wychaczanie- nie fajne.

Wieczorem/w nocy, na pustej ulicy zapewne byłabym przerażona.

Moja(biało- czarna) ma chyba z 10 lat, przywiózł ojciec z podróży. Wtedy była tylko.. nie wiem jak to nazwac- no moze "gadżetem" z podrózy, pamiątką. Po jego śmierci ją, ze tak nieelegancko powiem, zakosiłam i nadałam formę uzytkową. Nosiłam wiele lat, teraz już nie tak często bo styl mi się lekko "wykobiecił" ale nadal się zdarza. Po prostu ją lubię. Nie manifestuje niczego.

Prócz wyżej wymienionej historii nie spotkały mnie zadne "przygody"

o matko, żal z tą studniówką.

- do 18 bo dzień był leniwy, dziadowy i samotny.
za to po osiemnastej ++++ i ze trzy wykrzykniki.

czeli generalnie genialnie

co to jest TEN JEGO? ludzie zabierają się za rzeczy których nazwac nie potrafią? ołkej. daruje sobie

ale szukanie roziązań bywa tak przyjemne jak ich znajdowanie

przypomniałam sobie o istnieniu tego forum, oglądam więc czekając na chłopa swego

Gremlin, Cieplut, Pieszczoch.

No to ja tez cześciowo sie pochwale- ze wszystkie bole rektutacyne juz za mną.
Miałam syndrom osla bo po tym jak dostalam sie wszedzie gdzie chciałam-nagle zgłupiałam.
ostatecznie wybrałam slawistyke ze specjalnoscią serbski.(UW)
wszystkie kierunki jakie wybrałam byly humanistyczne(pedagogika, filologia polska,logpedia, kulturoznawstwo i takie tam)- no i co tu kryc niezbyt konkretne. ale faktem jest ze nie wyobrazam sobie studiować czegos co absolutnie mnie interesuje. a juz tak jakos najwyraźniej wyszło ze jestem sama niekonkretna i w stu procentach humanistyczna.

Magda wspomniała o wygodzie i perspektywach jakie dają studia zaoczne.
No i patrząc na znajomych musze sie zgdzic. panuje przekonanie ze kto dostał sie na dzienne jest tym lepszy. ale nie ma praktycznie szans na zdobycie pracy w czasie studiów( no moze na któryms z wyzszych lat ale to i tak z wielka łaską pracodawcy bo najczesciej student dzienny od razu jest na spalonej pozycji). student zaoczny przez cały czas trwania studiów moze pracowac,zdobywac doswiadczenie i chodz prestiz jego kierunku moze nie jest najwiekszy- po tych 3 czy 5 latach studiów ma doświadczenie o neibo większe od studenta dziennego. i co za tym idzie perspektywe pracy- przez bogate cv. Po maturze wręcz rozwazałam czy nie isc od razu na zaoczne. nie musze pracowac ale chce. skonczylo sie na dziennych( no jednak ambicje mnie skusiły) ale troche z zazdroscia patrze na chłopaka na zaocznych- najlepszego na roku, z praca, niezaleznego finansowo...i juz teraz z perspektywami- dostaje kazda prace jaka sobie znajdzie skubany.

Ja sie kochałam jako dziecko naprawde małe w kapitanie planecie. ratowałam z nim swiat od zanieczyszczen. moja ekologiczna wyobraznia naprawde była bogata.

potem co roku zmieniałam obiekt westchnien- najczesciej byli to chłopcy z przedszkola. szkoły/ synowie kolezanek matki. nie miałam nigdty w zyciu okresu kiedy do kogos nie wzdychałam;)

a dla byłych instrumentalistów coś moze sie znalezc? 9 lat skrzypiec, 6 fortepianu( ale akurat z tego drugiego cienka byłam) wymieniłam na wokal. liczy sie?;)

czipsy solone(papryka juz natomiast jest trujaca i toksycczna i fu)
chrupki orzechowe.

Nie lubie zakupow. nawet bardzo. wściekam sie na myśl o tym tłoku, wybieraniu, zcekaniu do przymiezalni. nienawidze naprawde.
poza tym moze nie tyle ze skapie ale 100 zł za kawałek za byle jaki kawałek szmatki jest dla mnei przesada- a natykanie sie na takie kwiatki dodatkowo psuje mi humor.
lubie miec nowy ciuch, zwłaszca jesli okaze sie strzałem w dziesiątke na wiele okazji ale samego procesu kupowania nie lubie.
jedyne co lubie kupowac to slodycze

ostatni raz pasek miałam w podstawówce.
w moim gimnazjum takie pojecie prawie nie istniało-bo w ramach buntu panstwo zanizali średnia jak najbardziej.
w liceum paski miało 13 osob na 250 maturzystów.
nigdy nie miaałm szczególnych ambicji zeby miec konkretnie pasek, nigdy sie nie scigałam i nie wypłakiwałam ocen. jedyne co to chciałam miec sprawiedliwa ocene za umiejętnosci- ale rzadko sie taka sprawiedliwośc trafiała. po skonczeniu liceum ze średnią 4,0 czuje sie oceniona niesprawiedliwie ale co tam. juz teraz sie nie lizcy.

Ja powiem szczerze ze jestem uzależniona. no niestety tak. nie zdrowe gówno ale i tak jem i oddaje sie temu ze szcześciem wypisanym na twarzy.

Najchetniej Cranchipsy paprykowe te grube. ale drogie cholerstwo zwłaszcza ze nie umiem poprzestac na malej paczce

cienkie na drugim miejscu, potem laysy-papryka i solone.
serowo-cebulowe czy fromage absolutnie odpadają. mimo całej miłosci do czispów- nie przełkne.

wspomniane produkty biedronki- paprykowe konkretnie- jem ilekroć jestem u moich dziadkow na zapupiu

u siebie nigdy nie jem.
są jeszce jakies takie kukurydziane cosie- pizza, ser i orzechowe- nie pamiętam jak sie nazywają ale owszem zjem.

pringelsy by;ly joł ale za drogie

ale w sumie jednorazowo bym teraz sobie zjadła..mmm :super:

nie no błagam... :dobani:

tez zc bez słodyczy nie moge. no nie moge. owszem zdarza sie ze nie zjem nic slodkiego w ciagu dnia ale chodze tak wsciekła ze mogłabym pogryzc. i udobruchac mnie mozna tylko w jeden sposób..
dwa lata temu nie jadłam słodyczy przez 3 miesiące(dieta na odczulenie) i było mi ciezko. dałam rade bez oszukiwania- zcemu miałabym nie dac.. ale jak tylko skonczylam diete-rzuciłam sie na słodycze

dziekuje losowi ze nie mam skłonnosci do tycia

Poki co nie wyobrazam sobie zyc gdzie indziej niz w miescie. moze na starosc zmienie zdanie. wieś jest fantastyczna- na krótkie wakacje.
nie moge zyc bez zgielku miasta, komunikacji miejskiej, nawet korki mi nie przeszkadzają. musze miec wybór pomiedzy przynajmniej 5 róznymi kinami, teatrami, muzeami.
jasne ze sa rzeczy które mi przeszkadzaja- patrz dworzec centralny.
ale z drugiej strony jestem juz do tego przyzwyczajona. strasznym jestem mieszczuchem.